جغرافیدانان سرشناس
اراتوستن (897/8-815/6 سال پیش از هجرت): محاسبهٔ حجم زمین
بتلمیوس (پس از 531/2-پس از 453/4 سال پیش از هجرت): دانش یونانی و رومی را در کتاب جغرافیا (Geographia) در آمیخت.
جرادوس مرکاتور (890-973 خورشیدی): نقشهکش مبتکر در تهیهٔ طرح نمایش تصویری مرکاتور
الکساندر فون هومبولت (1148-1238 خورشیدی): مطرح به عنوان پدر جغرافیای نوین، ناشر کوسموس و بنیانگذار زیرزمینهٔ زیستجغرافیا
کارل ریتر (1158-1238 خورشیدی) -- مطرح به عنوان پدر جغرافیای نوین، دارندهٔ نخستین کرسی دانشگاه برلین.
آرنولد هنری گویات (1186-1262 خورشیدی): بررسی ساختار یخچالهای طبیعی و درک پیشرفته در جنبش یخبندان، به ویژه در شارش تندِ یخ
ویلیام موریس دیویس (1228-1312 خورشیدی): پدر جغرافیای آمریکا و گسترندهٔ چرخهٔ فرسایش.
پل ویدال دلا بلاش (1223-1297 خورشیدی) – بنیانگذار مدرسهٔ فرانسهای جغراسیاست و نویسندهٔ اصول جغرافیای انسانی
سر هالفورد جان مکیندر (1239-1325 خورشیدی) -- از بنیانگذاران مدرسهٔ اقتصاد لندن و انجمن جغرافیا
کارل اورتین سوور (1268-1354 خورشیدی): دانشمند برجستهٔ جغرافیای فرهنگی
والتر کریستالر (1271/2-1347/8 خورشیدی) : دانشمند جغرافیای انسانی و نوآور نظریهٔ مکان مرکزی.
یی فو توآن (زادهٔ 1309): پژوهشگر چینی آمریکایی معروف به آغازگر جغرافیای انسانی به عنوان رشتهای علمی
دیوید هاروی (زادهٔ 1314): جغرافیدان و نویسندهٔ مارکسیست نظریههایی در جغرافیای مکانی و شهری، برنده جایزهٔ واترین لود
ادوارد سوجا (زادهٔ 1319/20): برای کار خود را در توسعهٔ منطقهای، برنامهریزی و ادارهٔ امور همراه با ساختن واژههای Synekism[۶] و «پساکلانشهر» اشاره کرد.
مایکل فرانک گودچیلد (زادهٔ 1322): پژوهشگر برجستهٔ سامانهٔ اطلاعات مکانی و برندهٔ نشان بنیانگذاری انجمن پادشاهی جغرافیایی در سال 2003 میلادی.
دورین مسی (زادهٔ 1322/3): پژوهشگر کلیدی فضا و مکان جهانیسازی و چندگانگیهایش، برندهٔ جایزهٔ واترین لود
نیجل تریفت (زادهٔ 1328) – بنیانگذار نظریههای غیرتصویری
Yağmur yağar ıslanırsın vay amanvay am